1. Bo jedzenie i mówienie korzystają z tych samych mięśni.
Mięśnie języka, warg, policzków i żuchwy pracują zarówno podczas mowy, jak i podczas jedzenia. Jeśli są osłabione lub nieprawidłowo używane, wpływa to na:
• artykulację głosek,
• stabilność żuchwy,
• pozycję języka,
• tempo i płynność mowy.
Trening jedzenia wspiera więc rozwój mowy.
2. Bo prawidłowe gryzienie i połykanie wpływa na bezpieczeństwo.
Nieprawidłowe nawyki mogą zwiększać ryzyko:
• krztuszenia się,
• zalegania pokarmu w jamie ustnej,
• trudności z formowaniem kęsa.
Logopeda uczy bezpiecznych, dojrzałych wzorców, które zmniejszają ryzyko trudności podczas posiłków.
3. Bo sposób jedzenia wpływa na rozwój zgryzu.
Długotrwałe nieprawidłowe połykanie (np. infantylne) może prowadzić do:
• zgryzu otwartego,
• wypychania zębów,
• wad zgryzu wymagających leczenia ortodontycznego.
Terapia logopedyczna pomaga zapobiegać takim problemom.
4. Bo prawidłowe połykanie uczy właściwej pozycji języka.
Język powinien:
• podczas spoczynku opierać się o podniebienie,
• podczas połykania unosić się do góry, a nie wypychać zębów.
To kluczowe dla:
• artykulacji wielu głosek,
• stabilizacji żuchwy,
• prawidłowego rozwoju twarzy.
5. Bo jedzenie to ważna funkcja rozwojowa.
U dzieci trening gryzienia i połykania wspiera:
• rozwój sensoryczny,
• akceptację różnych konsystencji,
• samodzielność,
• regulację napięcia w obrębie twarzy.
6. Bo trudności z jedzeniem często współwystępują z innymi problemami.
Logopeda pracuje z osobami, które mają:
• obniżone lub wzmożone napięcie mięśniowe,
• opóźniony rozwój mowy,
• zaburzenia integracji sensorycznej,
• wady anatomiczne (np. skrócone wędzidełko).
W takich przypadkach trening jedzenia jest nieodłączną częścią terapii.
Podsumowanie.
Na zajęciach logopedycznych uczy się prawidłowo gryźć i połykać, ponieważ:
• wspiera to rozwój mowy,
• poprawia bezpieczeństwo podczas jedzenia,
• wpływa na zgryz i rozwój twarzy,
• kształtuje prawidłowe nawyki języka,
• pomaga w trudnościach sensorycznych i motorycznych.
